Kombi > Geschiedenis
Geschiedenis van Kombi
Dat ook kinderen problemen kunnen hebben met hun oorlogsverleden of met de oorlogservaringen van hun ouders, is een inzicht dat pas midden jaren tachtig (vorige eeuw) doorbrak.Er ontstonden diverse organisaties, zoals het Werkcollectief Kongsi’s (speciaal voor de Indische groep) Kinderen van Verzetsdeelnemers en de werkgroep Herkenning, die zich ook bezig hielden met kinderen van politiek foute ouders.
De stichting Informatie- en Coördinatieorgaan Dienstverlening Oorlogsgetroffenen (ICODO) organiseerde bijeenkomsten ter ondersteuning van deze zelfhulpgroepen.
Stichting Herkenning viel niet onder de definitie oorlogsgetroffenen en was dus niet welkom.
Bij twee deelneemsters: Gelske van der Vlugt (Indische achtergrond) en Marjoke Verschoor, ontstond het idee om met ‘oorlogskinderen’ van verschillende achtergronden een bijeenkomst te houden in het vormingscentrum de Born in Bennekom,(destijds alleen toegankelijk voor vrouwen)
Er meldden zich dochters van politiek foute ouders met de vraag of zij ook mochten komen.
Na enig beraad besloot men dat dit de ultieme kans was om met elkaar in gesprek te gaan in een poging eindelijk de nasleep van de oorlog te stoppen.
Oprichting
Informeel is Kombi dus tijdens het weekeinde van 29 april tot 1 mei 1988 ontstaan.Begin mei 1988 organiseerde de stichting Kunstenaarsverzet ’42- ’45 in Scheveningen een symposium om bij de reguliere hulpverlening aandacht te vragen voor kinderen van de oorlog - óók voor de kinderen van politiek foute ouders.
(Reeds in 1985 en 1986 hadden Tineke Wibaut, Hetty Voûte, W.L.(Boebi) Brugsma (journalist) en Mario Montessori, (psycholoog/kleinzoon van Maria Montessori) een poging ondernomen de problemen van kinderen van politiek foute ouders onder de aandacht te brengen.)
In het voorjaar van 1989 organiseerde Kombi-in-oprichting haar eerste gemengde gespreksgroep. Edith Nagel was de motor, gesteund door Tineke Wibaut en Hetty Voûte.
Officieel werd Kombi op 1 mei 1990 opgericht door Edith Nagel, Cisca Israël, Gelske van der Vlugt en Tineke Derks.
Er werd een bestuur gevormd waarin alle “oorlogsachtergronden” waren vertegenwoordigd.
Kombi ontwikkelde zich en werd een ontmoetingsplaats voor ‘oorlogskinderen van alle gezindten’. De weekeinden en de gespreksgroepen liepen gestaag vol. De inzet en de kwaliteit van het begeleiderteam was dan ook uniek te noemen.
Voor veel deelnemenden kwam er eindelijk een vorm van bevrijding.
Erkenning en waardering
In 1993 werd aan Kombi de Marga Klompé prijs toegekend.In 1995 speelde Kombi een belangrijke rol in de film “Een jaar later”, door de IKON uitgezonden in 1996.
De organisatie kreeg meer vertrouwen in het belang van haar visie.
Kombi werkgroep Sofia 1 formuleerde in 1999 aanbevelingen voor een toekomstig beleid.
Het tienjarige bestaan van de stichting Kombi werd in 2000 gevierd in “Hotel de Wereld” in Wageningen.
Ter gelegenheid van dit feestelijke lustrum verscheen de bundel: ”Niet vanzelfsprekend”, een verzameling interviews met deelnemers (Kombianen) met een verschillende achtergrond.
Ontwikkelingen 2007-2010.
Midden jaren negentig werd de animo voor de gespreksgroepen minder.De themadagen en TWG-lezingen bleven goed bezocht en de
belangstelling vanuit de na-oorlogse generatie kwam (wat traag) op gang.
Gonda Scheffel- Baars voltooide (de door Petra Aarts begonnen) studie naar het veelzijdige werk en de expertise van Kombi, met als titel “Dialoog als Handreiking”.
Dit onderzoek verscheen in boekvorm in 2007.
In de loop van 2008 ontstond voldoende draagvlak om Kombi voort te zetten, met name voor en door de naoorlogse generaties, deze keer met gebruikmaking van het internet.
De vernieuwde en uitgebreide Kombi website gaat begin maart 2009 de lucht in.
www.stichting-kombi.nl
Nieuwe gesprekgroepen staan op het programma; themadagen, een Tineke Wibautlezing (13 maart), informele bijeenkomsten en andere activiteiten.
Kombi vindt de bewustwording van de gevolgen van WOII (en andere oorlogen) nog steeds zeer belangrijk, met name ook voor de tweede en derde generatie ‘klein-/kinderen van de oorlog’
Die oorlog lijkt ver weg en lang geleden, maar de grootouders, de ouders, de kinderen en de kleinkinderen dragen nog steeds de sporen: ‘onverklaarbare’ littekens, onbegrepen angsten en onrust, pijn en boosheid, schaamte en schuld.
Zonder goede aanknopingspunten kunnen de verschillende generaties die verwondingen niet in verband brengen met een oorlog die ‘zo lang geleden’ plaatsvond.
Kombi wil zo’n aanknopingspunt blijven, een baken: een veilige plaats waar je kunt delen en herkennen, waar je mag praten, voelen en nadenken over het verleden.
Zonder advies, zonder in de rede te worden gevallen, zonder kant en klare oplossingen.
Een plaats om na te gaan hoe en of de geschiedenis doorleeft in het heden. .
Hoe gezins- en familie-ervaringen je blik en je leven kunnen kleuren.
Kombi wil een rustige plaats zijn om je te kunnen verzoenen met je lot, maar ook een actieve plek waar je kunt besluiten wat je wilt meenemen van je geschiedenis, en wat je achterlaat…
In 2010 wordt het 20jarig jubileum gevierd, de laatste nieuwsbrief uitgegeven en de slotbijeenkomst georganiseerd. Stichting Kombi wordt niet opgeheven maar de activiteiten worden stopgezet. De website blijft in de lucht.